விடைபெறும் காதல்..!** (06/66 Love’s Farewell ..by Michael drayton)

Since there is no help, come let us kiss and part,-
Nay, I have done you, get no more of me;
And Iam glad, yea glad, with all mu heart,
That, thus so cleanly, I mayself can free!
Shake hands for ever, cancel all our vows;
And when we meet at any time again
Be it not seen, in either of our brows,
That, we one jot of former love retain..

ஏதொரு மாந்தரும் இணைந்துநீ என்னுடன்
     இருப்பதற் குதவினார் இல்லையால்..
தீ, தருங் காதலி! திரும்பிடா இவ்விடை
    தெரிந்துதான் தருகிறேன் கொள்கிலாய்!
ஏதுநீ பெற்றனை? எதையுனக் காற்றினேன்?
    எதையும்நான் இனியுனக் காற்றுவேன்?
பேதயேன் இவ்விடை புகலுமுன் நெஞ்சினுள்
    பெருக்கிடும் உணர்வினைப் புகலவோ?

வந்துநில் காதலை மறைத்துநில்! கண்ணினீர்

    வழித்தெறிந் துதறிநீ வல்லையே!
சிந்திநில் அஃதொடும் சிதறிநில் உன்னுளெம்
    சிறப்புகள் உறுதிகள் யாவுமே!
முந்திநில் லாதெனுள் முயங்கிநில் காதலை
    முறித்ததன் சிறுகுறிப் பேதுமே
உந்திநில் உன்னுளத் தொறுத்துநில் ஊர்ப்புறத்
    தொருவழி இருவரும் காணுமேல்!

Now at the last gasp of love’s latest breath
When his pulse fails, passion speechless lies,
When faith is kneeling by his bed of death,
And innocence is closing up his eyes,
-Now If thou would’st , when all have given him up,
From death to life, thou might’st him yet decover.!

காதலும் தானதன் கடைசியாம் மூச்சினைக்
    கருதிவாய் திறந்தது வாயிடும்!
வேதனை யாம்மன எழுச்சியும் பேச்சறும்
    விரைந்துடன் அடங்கிடும் நாடியும்!
சாதனை நோக்கிய சதுரநம் பிக்கையும்
    சரணெனும் அவன்கடைப் பயினில்!
தீதினை எண்ணிலன் திறனுடைத் தான்குணம்
    திருவிழி அழவென முடுமே!
ஆக,இவ் வாறெலாம் அவரவர் கைவிட
     அறிந்திலள் எனமனஞ் சாற்றியோ?
போக,இப் பாவி,இப் புவிமறந் தேகியப்
    புகழுல குக்கெனப் போற்றியோ?
வேகமே எவ்வொரு வினையும்நீ செய்திலாய்!
    விதிவசம் எனநினைத் தாற்றியோ?
ஆகுமேல்! வந்துநீ அனைவருங் கைவிடும்
    அவனுயிர் திருப்பிடல் தேற்றியே

                                               †